Lilypie Second Birthday tickers
یک عاشقانه آرام

خواهری منو به یه بازی وبلاگی دعوت کرده که خوب دوست داشتم توش شرکت کنم. راستش من وبلاگ کافه رگبار رو تا حالا نخوندم اما حالا که خواهری معرفیش کرده حتما میخونم و رفت توی لیست وبلاگهایی که باید حتما چندین تا پستش رو بخونم. اما دلم میخواد وبلاگ مهربان خواهر رو در اینجا ازش صحبت کنم.

نوشته های خواهری اونقدر روون و زنده است که نیازی نیست به خودت زحمت بدی که توی اون موقعیت خودتو تصور کنی. تو همراه میشی با نوشته هاش. اونقدر صاف و بی غل و غش مینویسه که اگر پست غمگینی باشه سه سوت اشکت در اومده، اگر خنده دار باشه از فرط خنده باز اشکت در میاد، اگر حس عصبانیت توش باشه به بهترین نحو بهت منتقل میشه. خلاصه که اینها که میگم نه به خاطر اینکه خواهرم نویسنده وبلاگه، که اگر خواهرم هم نبود همینقدر از نوشته هاش لذت می بردم.

فقط یه چیزی که من به  خودش هم گفتم همیشه اینه که همه چیزو خیلی راحت و بدون هیچ سانسوری می نویسه. من خودم به شخصه نصف چیزهایی که خیلی دلم میخواد در موردش حرف بزنم رو سانسور میکنم. اینکه بالاخره کدومش درسته رو نمیدونم اما اینو میدونم که نمیتونم اونجوری بنویسم هیچ وقت. مگر اینکه یه موضوعی خیلی خیلی بهم فشار آورده باشه و واقعا دلم بخواد توی محیط مجازی بازگوش کنم.

خلاصه اینکه مهربان خواهرم من یکی عاشق تک تک نوشته هات هستم و کلیییییییی چیز ازشون یاد گرفتم. تو از نظر من یه مادر نمونه، یه همسر فداکار و یه دوست بی نظیری.ماچ

حالا هر کسی که دوست داره این بازی رو ادامه بده این گوی و این میدان. من دوست دارم واقعا هر کسی که اینجا رو میخونه همونطوری که آقای رگبار گفته من رو به بیرحمانه ترین وضع ممکن به بوته نقد بکشه و بگه این وبلاگ به نظرش چه محسنات و چه کاستی هایی داره.

به زودی یه پست چالش برانگیز خواهم نوشت. پس منتظرم باشید. ماچ

نوشته شده در ۱۳٩٢/٦/٤ساعت ۱۱:۱٥ ‎ب.ظ توسط لبخند نظرات ()


Design By : Pichak