Lilypie Second Birthday tickers
یک عاشقانه آرام

دو سال پیش در چنین روز خدا موهبت مادر شدن رو به من عطا کرد. تک تک روزهای بارداری برای من سرشار از عشق و محبت بود. با تمام وجودم از اون دوران لذت بردم و یکی از زیباترین تجربه های زندگیم رو پشت سر گذاشتم. و حالا به همین سرعت پسرکم دو ساله شد. دو سالی که توش پر بود از اولین ها، قهقهه های مستانه گل پسری و کارهای شیرین و بامزه اش. نیکان من دو ساله شد در حالیکه این روزها چندین برابر خوشمزه و شیرین شده.

جشن تولدش رو توی ایران برگزار کردیم. هر چند میشد تولدش رو توی دبی با حضور دوستان بگیریم اما من دلم حمایت خانواده ام رو میخواست و حضور پر رنگشون توی جشن تولد پسرکم رو. بی اغراق میتونم بگم از یک ماه و نیم قبل از تولدش برنامه ریزی ها شروع شد. اینکه کجا حشن رو بگیریم، مهمون ها کی باشن، کیکش چی باشه و هزار یک خرده کاری دیگه. روز 28 شهریور 3 روز مونده به تولد واقعی نیکان جشنش رو در منزل مادر همسر گرفتیم و الحق اگر همکاری ها و کمک های هر دو خانواده نبود فقط خستگی این جشن به تنم می موند.

دوست عزیزم مریم زحمت کیک نیکان رو کشید و واقعا هم کار بی نظیری تحویلمون داد که وقتی کیک رو دیدم چشمام از خوشحالی برق زد. قبلا گفته بودم که من ادم همین شادی های کوچکم. وقتی برای پسرکم ریسه تولدت مبارک درست کردم یه نصفه روز قند توی دلم آب میشد. وقتی روی تیشرتش عکس پوکویو رو چاپ کردم دل تو دلم نبود که عکس رو برای همسر بفرستم تا اون هم ذوق کنه. وقتی دو تا تی شرت با عکس خندان نیکان برای خودم و همسر چاپ زدم هر دومون تا یکی دو روز مست و ملنگ عکس پسری روی تی شرت بودیم. خلاصه که تولد امسال پسرکم هم واقعا به یاد ماندنی شد و کلی بهمون خوش گذشت.

اونقدر حرف نگفته برای زدن دارم که واقعا نمی دونم باید از کدوماش بگم. این روزها سرم به شدت شلوغه و حتی وقت برای انجام کارهای روزمره هم کم میارم. این پست رو امشب به اصرار همسر گذاشتم که بهم گفت: برای دل خودت بنویس، برای اینکه اینها یادگاری بشه برای خودت و پسرمون، اصلا به این فکر نکن که کی کامنت میذاره و یا نمیذاره. هر چند من همیشه مشتاق رابطه دو طرفه بودم اما دیدم راست میگه خیلی وقته اینجا سوت و کور مونده و هیچی ننوشتم. احتمالا به زودی با پست های پر و پیمون باز خواهم گشت، پس تا اون موقع stay with me

نوشته شده در ۱۳٩۳/٦/۳٠ساعت ۱۱:٢٦ ‎ب.ظ توسط لبخند نظرات ()


Design By : Pichak