شکرگزاری و مسئول بودن

تا حالا به این فکر کردید که چقدر توی زندگیتون سپاسگزار هستید؟؟ برای خود من همیشه این اتفاق افتاده که وقتی به رنج و سختی می افتم تازه قدر نعمتی رو که داشتم میدونم. وقتی هفته پیش قدرت تکون خوردن نداشتم تازه فهمیدم که چقدر باید سپاسگزار باشم که هر روز صبح که بلند میشم میتونم راه برم. بعدش شروع کردم به فکر کردن که چه چیزهایی هست که من هر روز صبح میتونم بابتش سپاسگزار باشم. اینکه می بینم، اینکه می شنوم، اینکه سالم و سلامتم، اینکه زندگی خوبی دارم، همسر مهربانی دارم، میتونم فکر کنم و یه روز خیلی خوب رو بیافرینم و هزار و یک چیز دیگه اما اینکه هر روز از همه اینها شکرگزاری کنم خیلی توی من نهادینه نشده. یه مدت اینکارو میکنم و بعدش یادم میره. احساس سپاسگزار بودن چیزیه که کلی به آدم انرژی مثبت میده. باعث میشه صبحی که آغاز میکنه دل انگیزتر بشه.

یه چیز دیگه هم هست که این روزها خیلی بهش فکر میکنم. اینکه چقدر مسئولیت کارهایی رو که می کنیم می پذیریم؟ انسان هایی که ضعیفند و شخصیت سفت و محکمی ندارند همش به دنبال دستاویزی هستند تا مسئولیت کارهای خودشون رو به گردن دیگران بیاندازند. به قول برایان تریسی عزیز که میگه برای هر کاری که انجام میدهید قبل از هر چیزی به خودتون بگید که "من مسئول این کار هستم" چه خوب انجام بشه و چه بد من هستم که این نتیجه رو می آفرینم. دیگه با در نظر داشتن این فرضیه هیچ وقت دنبال مقصر نمیگردیم و همین باعث میشه شخصیت استوارتری داشته باشیم.

بیایید به این دو تا موضوع بیشتر فکر کنیم. زندگی خیلی زیباتر میشه اگه از فردا صبح چشمامون که از خواب باز شد به خاطر اینکه یه صبح زیبای دیگه رو می بینیم خدا رو شکر کنیم. همیشه چیزهای هستند که بشه به خاطرشون شکرگزار بود. و بعدش توی محل کار، توی خونه، با دوستامون همیشه اینو به یاد داشته باشیم که ما هستیم که مسئول کارهامون هستیم و نه هیچکس دیگه. باور کنید با همین دو تا دنیا رو خیلی خیلی قشنگ تر از اینی که هست خواهیم دید.لبخند

بعدا نوشت: این مطلب رو هم خیلی دوست داشتم.

/ 14 نظر / 119 بازدید
نمایش نظرات قبلی
روشنک

خانومی من یک هفته است میام می خونمت ولی کد نظرها واسم باز نمیشد[لبخند] می دونی خیلی خوشم میاد که همیشه سعی می کنی قسمتهای مثبت داستان را ببینی.منم خیلی سعی می کنم که ناشکری نکنم ولی اون شخصیت زیاده خواهم نمیزاره. در ضمن بریونی رفته بودیم بریونی اعظم.کلی ازش تعریف کرده بودن.ولی بازم نتونستیم بخوریمش[لبخند]

كوهنورد

خيلي قشنگ نوشتي. واقعا همينطوره ما از خيلي از انگيزه هاي احساس خوشبختي در زمان حال غافليم و تمام عمر دنبال خوشبختي مي دويم.

سنی

به،به چه یادآوریهای قشنگی کردی واقعا چقدر خوبه آدم همیشه مخصوصا توی سختی های گاه و بیگاه و کوچیک این چیزها رو برای خودش یادآوری کنه و انرژی بگیره[ماچ]

آذر

سلام من که خیلی از خدا تشکر میکنم اما یه اتفاغهایی میفته تازه میفهمی خیلی بنده ناسپاسی هستی منم اونجوری شدم راستی من وبلاگ دارم این آدرسشه اگه خواستی برو ببین خوشحال میشم بعد راهنماییم کن من هیچی نمیدونم

آسوده

مرسی لبخند جون نکته خیلی خوبی رو یادآوری کردی. امیدوارم همیشه یادم بمونه. و سپاسگزاری رو فراموش نکنم. مرسییییییییییییییییییییییی.

مهندسین تهرون

سلامتی نعمتیه که همیشه قدر و قیمتش رو میدونم . اما در مورد چیزها واقعا انسان قدر نعمتهایی رو که داره نمیدونه و ممکنه یک روز پشیمون بشه . فرصت کردید خوشحال میشم سری هم به سایت ما بزنید .

منا

واای خدا من چقدر نوشتههاتو دوست دارم و همیشه ازشون ایده میگیرم اصلا نمی دونی وقتی نوشته هاتو می خونم چقدر بهشون فکر می کنم ...ممنون از نوشته های زیبات می بوسمت[قلب]

راحله

منم سعی می کنم هر روز شکرگزار چیزهایی باشم که دارم[قلب]

آذر

این وبلاگه http://andishe901.blogfa.com/

محبوبه

ممنون از یادآوری به موقعت ممنون که باز یادم افتاد که چون زنده ام هم باید شکر کنم و چون..... . و چون ...... خدایا شکرت به همه داشته ها و نداشته ها به همه داده ها و نداده هات